Bis es dunku wird - u när no chli.

Vo eim Tag ufenanger sugt d Wuuchedecki die paar übrigblibnige, blaue Fläcke uuf. Wines gigantisches Löschblatt wo sech ungfragt über auem breit macht. Chuum isches e Tag, zwe trüeb, exischtiert aues wo vorhär bluemig, farbig u schön isch gsi, nümme. Säge teu. Si säge, dass dr Herbscht öppis mit eim mach. Dass we das dermasse truurig usgseht dert usse, eim aues verleidet. Me wärdi mudrig u missmuetig. Gnärvt, gnietig, depressiv, usglougt u müed.

Am Morge im Zug gseht's aber eigentlech angers uus. D Lüt grüesse u frage, öb no frei sig. Si si fründlech u we si eim us Versehe mitem Zäie aachöme, entschuldige si sech scho fasch so, aus hätte si eim ihres Kafi über d Hose abegläärt. Si chöi sech nid zrüghaute vor lache, wüu si im Buech grad bire unheimlech luschtige Steu si verbicho. Und chuum macht me e "fautschi" Bewegig, wei si scho uf d Site stah, wüu si meine, me mües usstige.

Aso emu uf mire Strecki isch das so.

U es wär schad, we mr nis d Luune vom Wätter würde la diktiere. Aus Ching isch nis dr Räge o am Arsch verbi. Mir hei eifach veruse müesse, o wes het pisset (ufbärndütschgseit). Mir si use bis es isch dunku worde - u när no chli. Wüu im Dunkle gseht me dr Räge nid u hingerem Näbu isch immer öppis.